In mei had ik al akkoord van mijn werk om 8 weken vrij te nemen voor iets wat ik al héél lang

wilde, ontwikkelingswerk! Het leek toen nog zó ver weg. Toen was ik nog gericht op grote organisatie's en landen die ik niet eerder had bezocht. Ook dacht ik er een combinatie van te maken vrijwilligerswerk en reizen. Stukje bij beetje kwam ik erachter dat ik liever verschillende projecten zou willen doen en alleen maar focus op het vrijwilligerswerk. Via vriendin Annemarie wist ik van KOP. Zij nam mij een keer mee naar een meeting in Bergen, waar alleen maar bevlogen mensen waren die iets in de buurt van Thika (Kenia) deden toen hoorde ik van Macheo. Echt ik werd razend enthousiast toen ik ook Jannie, Marnix, Florence, Simon en vele anderen had ontmoet. Geweldig al die goed geslaagde initiatieven! Daardoor, zag en voelde ik dat dit de projecten waren, waarvoor ik iets wilde gaan doen!
Waarom

Het zijn persoonlijke projecten met een brede kijk op hulp vooral via de locale bevolking. Juist de combinatie van een gezondheidspost met een school erbij midden in de sloppenwijk vond ik mooi. Lagere scholen zijn gratis in Kenia, máár dan moet je wel een reken- en taaltest gehaald hebben. Goed, dat is dus de reden waarom de school in Kiandutu zo belangrijk is - de basiskennis leren ze anders nooit en kunnen daarom dan nooit naar school. Het warme eten op school is een extra motivatie om de lessen te volgen. Want eten is voor hun niet iets vanzelfsprekends.
KeniaIk heb het geluk dat ik al heel veel van de wereld heb gezien en ja, ook ben ik eerder in Kenia geweest. Alleen dan compleet anders. De Masai ontmoet en vooral héél veel prachtige beesten. Hoe ik nu naar Kenia ga is echt totaal anders. Mijn collega vertelde donderdag met een traan hoeveel indruk Kenia op haar had gemaakt. Ik herkende dat gevoel, dat had ik ook, net als in andere Afrikaanse landen waar ik ben geweest. Dit is dus de reden dat ik wil gaan, het heeft me gegrepen al járen geleden. Je moet het echt gezien hebben. Het is zo bizar hoeveel wij hebben en hoe weinig zij hebben. Het kleine beetje wat ik kan bijdragen doet er hopelijk voor velen wel toe. Want alle kleine beetjes helpen. Toch?
Geld
De teller staat al ruim boven de 1000,- euro. Ik ga daar terplaatse het hoogst noodzakelijke geven aan mensen die het nodig hebben. Samen de dingen kopen met de mensen die het nodig hebben! Geef je een bijdrage, dank namens de mensen daar. Ik laat je weten wat ik ermee gedaan heb.

Nu nog heerlijk genieten van het weekend, neeflief te logeren, altijd feest! En nog meer pret op de ijsbaan door de aanhoudende sneeuw, NL op z'n best! Nog 4 daagjes werken en het is alweer kerst!
Liefs Maaike