Jambo vanuit Thika!

Waar moet ik beginnen, het vertrek uit Amsterdam lijkt alweer héél lang geleden, toch ben ik pas 2 dagen in Kenia. Wat een indrukken, wat een ontzettend lieve mensen allemaal en ik voel me zeer welkom. Zo ontzettend fijn dat Minke me naar Schiphol wilde rijden, Marg kwam ook om uit te zwaaien, superleuk! Het was even passen en meten om alles ingecheckt te krijgen en ik heb me een breuk aan handbagage gesjouwd, met een big smile zat ik in het vliegtuig, vol energie. Echt bizar, zat ik net aan mijn eten in het vliegtuig werd er ineens omgeroepen of Miss. Op de Coul zich even kenbaar wilde maken..... verslikte me bijna, dacht echt wat krijgen we nu?! Kreeg ik een kaartje van de purser (van vriendin Gabrielle) en hij vroeg of ik mijn spullen bij elkaar wilde pakken om een nieuwe plek op de zoeken. Werkeljk waar, This is it heb ik dus vanuit een riante(re) positie kunnen bekijken. Briljant! De reis was zo om, was ook maar 8 uur vliegen.

Terug in Kenia
Het was bijzonder fijn om de zwoele lucht te voelen en de zo niet Europese geur te ruiken. Mijn visum had ik in no time, al mijn bagage was er en toen ook nog Marnix zo gevonden in de coffeecorner. Heerlijk in de pick up van Macheo op naar Thika. Rond 22.30 uur kwamen we het terrein op van Macheo. Met Marnix en mijn nieuwe huisgenoot Niels een biertje gedronken. Er is maar 2 uur tijdsverschil, voor mij was het niet zo laat toen ik om 2.00 uur in mijn bed rolde voor de komende weken.

Eerste dagen
Ik heb zóveel mensen en nog meer kinderen handjes gegeven, ook uren gekletst met veel mensen van Macheo. Ik ben vooral heel benieuwd naar hun verhalen, maar zij ook in naar mij, dus dat is fijn. Met Chege en Niels de hele middag boodschappen gedaan in Thika. Eén keer in de week wordt er voor het weeshuis inkopen gedaan, echt van hot naar her maar daardoor juist heel leuk. Gisteren avond al in de lokale pub geweest en allemaal andere vrijwilligers ontmoet. Wat ik echt zéér opvallend vind in Thika is dat het ontzettend groen is en bijna iedereen heb ik blij gezien.

Vandaag heb ik met de social worker Grace en Joanne veel gepraat en met Joanne wandelend naar 1 van de scholen geweest waar Macheo het voedselprogramma heeft. Van de 900 kinderen van de school worden er 300 geholpen door Macheo met eten. Het lijkt zo normaal, eten. Voor deze kinderen is dat het zeker niet, op school krijgen ze maïs en bonen prut, dit is vaak het enige wat ze te eten krijgen op een dag. Het is echt zoveel meer dan een bord eten in dit land, het is een manier om te overleven en geconcreerd te kunnen leren. De kinderen wilden zeer graag aan me zitten, allemaal kleverige handjes en allemaal Mzungu roepend, dat betekend blanke, dit hoor je overal. Ook wilden ze toch even aan mijn haren zitten. Ik was vooral onder de indruk hoe goed het geregeld was. De kinderen dragen allemaal een schooluniform, maar lang niet allemaal hebben ze schoenen aan. En toch zijn alle kinderen zó blij en huppelen tevreden rond. Heel mooi om te zien.

Echt ik kan nog uren doorvertellen, ik weet één ding zeker, ik ben blij een tijdje hier te kunnen wonen en te kunnen meehelpen maar het is eigenlijk zó kort. Ik ga dus optimaal genieten en meedoen. Morgenochtend ga ik naar KOP Kenya om daar de eerste gesprekken te voeren en mee te helpen bij het project. Ik ben héél benieuwd!

Er volgt snel weer een berichtje!