Zóveel gedaan!

Dat ik hier alweer 1,5 maand ben, voelt zo vertrouwd. Kenia is echt een heerlijk land om te wonen. Zonnig, groen & blije mensen. Velen helpen elkaar zonder verwachtingen. Mooi is dat, tevreden zijn met wat je hebt en geven hoeveel je kunt. Helaas zitten er ook in Kenia wat mensen bij die het voor de rest verpesten. Zo zijn er 5 gloednieuwe matrassen van de pick up gestolen. Helaas is het nodig continu zorg te dragen voor veiligheid van je spullen, terrein en jezelf. Ja, de armoede is zo groot voor velen, ze hebben niets te verliezen. En ook is het lastig iemand compleet te vertrouwen. Nee, ook de politie is niet te vertrouwen. Grote dilemma’s in een prachtig land.

Drukke dagen
Goed, er is echt teveel te vertellen. Bij KOP weer vele vrouwen met hun kinderen. Dezelfde dag door naar Juja met Joan en Grace om een ander weeshuis te bezoeken. Dat weeshuis neemt ieder kind op die door de politie of elders gevonden is. Mooi om te zien dat ondanks de hoeveelheid kinderen, 150 toch een ‘thuis’ gevoel aanwezig was, wij waren er om van elkaar te leren. Andere dag 's ochtends heel vroeg naar Ngong geweest met Mathia en Izaia. Macheo probeert zoveel mogelijk inkomsten te gegeneren via groenten, koeien incl. melk voor het weeshuis. Daarom bezochten we 2 boerderijen om te kijken hoe zij de boel geregeld hadden. Op de terugweg werd ik gedropt bij de school in Magongeni, hier waren Simon en Joan. My book buddy is een project wat Macheo heeft begeleid, vele scholen die Macheo ondersteunt met het Foodprogram krijgen boeken + kasten. Het is betaald door een groep NL-ers. Ik viel midden in de presentatie. Headteacher John had ik al eerder gezien, hij is zó gedreven en probeert zoveel mogelijk mensen te helpen, super! Ik mocht als enige Mzungu ten overstaan van meer dan 150 ouders en leraren ook nog even wat zeggen. Het maakte niets uit wat ik zei, krijg sowieso véél starende blikken!

Macheo 2x uit!
Jippie, ik kon de 50 kinderen van Macheo eindelijk blij maken met een dagje uit. Ze hebben 4 dagen vrij. Hun 1e dag vrij gingen we om 7.00 uur op pad met de schoolbus en nog een auto richting Nairobi naar Splash, een buitenzwembad. Heel gaaf om te zien dat ze allemaal echt enorm genoten. Ook de huismoeder en -vaders, lerares, Béatrice en Joan ging het water in. Dat is hier niet heel normaal, want de meeste Kenianen kunnen niet zwemmen. Dus ook bijna alle kinderen niet.... Dat ik me continu met factor 40 moest insmeren vond iedereen maar héél gek, de kids wilde dat ik hun ook insmeerde, te grappig. Na veel gespetter lekker frites en fanta, mmmm! De terugweg was eerst nog zingen, water drinken maar toen we in de file belandde bij Nairobi, viel echt bijna iedereen in de volgeladen bus in slaap. Zeer voldaan en tevreden van het uitje waggelde iedereen over het pad terug. Ook vandaag ben ik op pad geweest met 25 kids van Macheo met huisvader Solamon en Joan naar de ‘funday’ van een ander weeshuis Watoto. Iedere maand komen er véle kinderen, 400 zoiets naar Watoto, er is vermaak, iedere groep zingt en danst voor de rest. Toen een heerlijke lunch + veel snoep. Vele kinderen die niet in een weeshuis wonen, maar wèl hulp nodig hebben krijgen iedere maand dingen uitgedeeld bv. zeep. Het was super om met de kids van Macheo ook aanwezig te mogen zijn. Heerlijk, ik had continu wel iemand op schoot en heel fijn ze wat extra aandacht te kunnen geven!

Sja, zo blijven de dagen overvol en leer ik zóveel, elke dag weer. Nog altijd wil ik het liefst nog héél lang blijven! Tot snel! Zeer zonnige en blije groeten Maaike

Luxe & back to the basics

Zondag ben ik naar Nairobi gegaan, 2 vrienden die vliegen voor KLM kwamen met de avondvlucht aan rond 21.00 uur. Bijna overal in Kenia is het niet veilig om 's avonds alleen in het donker te lopen. Sowieso zijn bepaalde wijken van Nairobi niet echt aan te raden. Daarom zorgde ik met lokaal vervoer dat ik op tijd in het hotel Intercontinental was. Om 19.00 is het altijd donker. Vermaakte me opperbest in de lobby tussen alle weelde. Yes, daar kwam de KLM-crew met de bus. Te leuk Gabrielle en Jordi te zien. Echt wauwie, ik kreeg een eigen kamer, op en top luxe. Toen lekker aan de Tuskers, de lokale biertjes. Buiten hadden we veel bij te babbelen! Nog een uur in bad gelegen en in de luxe kamer in het grote bed zwaar in mijn nopjes in slaap gevallen!

Ik was vroeg wakker, weer een uur in bad en de TV aan, voor het eerst wat van Vancouver gezien. Ook de meegebrachte NL kranten vol nieuws over de gouden medailles en het gevallen kabinet vond ik heerlijk! Het ontbijt, mmmmmmm wat een overvloed en wat genieten! Lekker op een bedje gekletst, gelezen. Het was te koud om te zwemmen helaas. Ook kwam ik nog bekenden tegen bij het zwembad, via via, echt zó toevallig. Ook de lunch was genieten, wat eigenlijk niet?? Het leek wel een minivakantie, heeeerlijk. Rond 18.00 uur werd ik opgehaald door iemand die me terug naar Thika zou brengen. Mijn lieve vrienden 100x bedankt voor alles en toen héél tevreden terug naar huis, ja zo voelde het echt! Onderweg stromende regen en lange file's.

Terug in Thika
Toen ik rond 20.30 thuis kwam, was het aardedonker. De stroom was weer uitgevallen.... kwam mijn zaklampie in mijn tel. toch wéér van pas! Wel heel vreemd na al die luxe weer direct back to basics te zijn!

Het is nu 14.30 en nu pas is er weer stroom en het water doet het ook al die tijd niet, het gekke is dat ik zo kan omschakelen maar geniet toch extra van alle dingen die zo normaal lijken.

Vanmorgen veel overleggen gehad. Zo ga ik een video maken met Béatrice over het foodprogram zodat alle sponsors zien wat het is, een gedeelte van het geld gaat naar een social worker, geweldig iedereen ziet het zitten. Veel vrouwen zien grote drempels om zich op HIV te laten testen, weten weinig van zwangerschappen of geboortebeperking. Mooie ontwikkelingen. Het maffe is nu dat de tijd echt snel gaat. Eigenlijk zou ik hier nog veel langer willen blijven! De dagen zijn nu ook heel vol, ook omdat Marnix thuis in een rolstoel met z´n been omhoog zit, ga ik op pad om wat dingen te doen, ook ga ik nog naar KOP en vrijdag heb ik geregeld dat we ´uit´ gaan met de kids van Macheo´s Childrens Centre, 56. We gaan zwemmen en ook frites eten! De kinderen hebben midterm, dus 4 dagen vrij, mooi om de eerste dag iets speciaals te doen!

Tot snel!
XMaaike

Daily life & Thika

Het wonen in Thika bevalt mij zeer goed. Het is een stad van meer dan een miljoen inwoners, maar Thika Town zelf is behoorlijk klein. Het bestaat vooral uit veel sloppenwijken. Ook zijn er heel veel ziekenhuizen en scholen. En er is een golfbaan van 18 holes en de Rotary Club is ook up and running. Thika is de schoonste stad van Kenia, lucky me!! Het viel me ook direct op dat het zó groen is. Overal gezellige planten in de stad en ander groen in en om Thika. De hoofdweg is goed aangelegd, de rest zijn vooral zandwegen met véél kuilen. Ook zie je langs de weg veel geiten, koeien vaak 100-en met maar 1 herder erbij. De hele dag grazen de beesten overal waar ze kunnen. Ik loop heerlijk op mijn havaianas, moet wel flink schrobben om mijn voeten schoon te krijgen!

Del Monte
Vrijdag had ik geluk, ik kon mee naar een vergadering met Joan en Marnix bij Del Monte, je weet wel van de blikjes ananas en andere fruitsoorten, maar ook verse ananassen. De grootste ananasplantage is hier in Thika. Akkers vol, niet te geloven. De afspraak was met Peter, een echte sales man. Heel profi was alles, enorme beveliging, registratie. We begonnen de vergadering met een ontspannen lunch in de kantine, toen kregen we een presentatie over de missie etc. van het bedrijf, ook weer bijzonder goed opgezet. Vertel je klanten wat je doet, wie je bent en waarvoor je gaat en staat! Ik moest echt aan een boek denken over het concept Starbucks, goed werkgeverschap -> zorg goed voor je werknemers, dan volgt de rest! De 6000 werknemers hebben dus goede sec. arbeidsvoorwaarden. Maar uiteraard moeten ze keihard werken. Het bedrijf draait 24uur in ploegendiensten. De reden van de meeting: Del Monte wil voor Macheo - in het foodprogram - gratis ananassen leveren, hopelijk.... Dat zou fantastisch zijn, naast maïs en bonen krijgen de kids zo wat extra vit. binnen! Del Monte was zeer enthousiast over Macheo en dat 3000 kinderen dagelijks geholpen worden.

Overal om Thika zie je de gigantische velden van Del Monte. De lokale bevolking is niet erg gecharmeerd van Del Monte. Via de werknemers van Macheo heb ik proberen uit te zoeken waarom niet. Sja, het komt er op neer dat het niet betaalbaar is voor de meeste mensen uit Thika, dus het is een luxe- en export product.

Dagelijkse dingen in Thika
Eigenlijk mis ik niets vanuit NL. Maar ik geef toe dat mijn was doen wel een uitdaging is. Als eerste is er niet altijd water, okay als het er is moet je het vaak doen met koud water. Uiteraard hebben ze hier geen wasmachine, dus in een teiltje soppen. Echt, ik heb mijn best gedaan, nog altijd doe ik mijn lakens zelf maar donderdag had ik niets meer om aan te trekken na 2,5 wk. Het is hier zo stoffig als iets, roodachtig zand. Gelukkig heeft iemand mij weer geholpen! Ook heb ik 2 avonden met kaarsen doorgebracht. De stroom valt de laatste 2 weken continu uit, en dan duurt het uren voordat er weer stroom is. Het heeft ook wel wat, de lucifers en kaarsen staan klaar en Niels had gelukkig een zaklamp achtergelaten!

Gezondheid
Het blijft na 5 weken wennen dat ik geen water uit de kraan kan drinken. Ik sleep me dus gek met 5 liter-flessen water! Ik ben gelukkig niet ziek geweest. Wel is het normaal hier om darm-troubles te hebben. Gisteren voelde ik me voor het eerst echt heel shacky daardoor, dus maar aan de ORS en pillen. Nu gaat het beter gelukkig, ach wat rijst, bananen, veel drinken. En een dagje even rustig aan. Gisteren de halve dag met Marnix in het ziekenhuis geweest, zijn knieschijf was compleet naar de zijkant van zijn knie geschoten, na 10 uur kwam hij met gips weer terug naar Macheo. Flink balen voor hem, 6 weken gips, krukken.

Nieuws
Goed, hier nog altijd geen moment hetzelfde en zoef, de dagen vliegen om! De Olympics leven hier total niet, in de krant staat alleen iets bij sport dat de eerste Keniaanse voetballer bij Manchester United gaat voetballen, ja dát is pas nieuws. Misschien dat ik vandaag voor het eerst een beetje toe kom aan lezen, de stapel die ik mee had is nog ongelezen! Morgen naar Nairobi, 2 lieve vrienden die vliegen voor de KLM zie ik morgenavond daar. Ik ga in hun luxe hotel slapen, wauw, verheug me al op het bad. En veel zin biertjes te doen en bij te babbelen! Joepieee.

Keep you posted, tot later!
XMaaike

Sponsorgeld - keuzes

Nog altijd ben ik bijzonder blij met alle lieve reacties, via allerlei wegen. Ook de nog altijd binnenkomende bedragen voor Kenia blijf ik bijzonder vinden. Nogmaals veel dank, het is keihard nodig! Ook ik moet dagelijks relativeren, ben me er continu van bewust dat het echt onmogelijk is een vergelijking met NL te trekken. Ja, ik heb het piekfijn voor elkaar in A'dam, daar ben ik bijzonder blij mee en dat zal niet veranderen. Wel is het voor mij een dagelijks besef dat wij kunnen leven en dat véél mensen hier moeten overleven. Maak de gezonde keuze de makkelijke is hier totaal niet aan de orde van de dag. Het is eerder hoe zorg je dat de conditie's zo zijn dat een kind onderwijs kan volgen en dat het te eten krijgt. Het eten in het foodprogram zorgt dat de kinderen onderwijs blijven volgen. Ik was de afgelopen dagen weer op scholen die Macheo steunt. Wat kiekjes van 1 van de eetmomenten op de Iembemy Primary School in Tulenge! Het is altijd geweldig de energie en motivatie van de leraren te voelen. Ook was in 2 maanden het aantal kinderen dat onderwijs volgde gestegen met aanzienlijke aantallen. Ook dachten ze creatief mee en zeiden letterlijk dat de zorg voor kinderen meer op school ligt dan bij de ouders. Ja, dat is de waarheid. De ouders hebben geen werk, hebben 5-6 kinderen om voor te zorgen. Hoe doe je dat zonder geld?

Tijd voor lijstjes
Mijn to-do-list is behoorlijk aan het groeien en elke dag komt er iets bij. Nu moet ik keuzes maken. Alles gaat hier in een iets ander tempo, behoorlijk wat trager... Alles dus step by step. Ik overleg veel voor draagvlak en zo worden ideeën langzaam concreet ingevuld. Eindelijk krijgen morgen 20 kinderen een schooluniform. Sja, waarom die 20? Uiteraard hebben nog zoveel anderen hulp nodig. Hier kies je voor de kwetsbaarste, dat doen de social workers die zelf ook in de sloppenwijken wonen. Ik moet ook de hele dag keuzes maken want er is altijd wel iets te helpen...... en het blijft een druppeltje op de gloeiende plaat. En toch ben ik zéér blij dat ik tastbaar vele wèl help, mede dankzij het vele sponsorgeld van jullie!

Hopeloos geval
Vandaag weer een afschuwelijke situatie, op korte termijn iemand proberen te helpen. Voor de lange termijn is er niet direct een oplossing. Daarvoor is de armoede in dit deel van Kenia te groot en ook is er geen netwerk. De overheid heeft niet zoals in NL een kinderbescherming, hier moet 1 iemand op een miljoen mensen zoiets een de schrijnende gevallen helpen. Mission impossible.

Om 9.00 's ochtends zat een huilende, stomdronken moeder met een peuter en een baby bij de gezondheidspost. Allen amper kleren aan en echt in slechte gezondheid. De baby was echt er héél slecht aan toe. Direct besloten met de zuster van KOP dat de vrouw met de baby direct naar het ziekenhuis moest. Social worker Charles ging mee, anders zou de vrouw nooit gaan. De peuter werd elders ondergebracht. Ze zijn gelukkig opgenomen en zullen de komende dagen worden behandeld. Ook hebben we wat kleren en eten meegegeven. Voor een paar dagen is de boel onder controle, maar dan? Dat is dus een kwestie van accepteren dat er niet overal een oplossing is, want zo zijn er veel van dit soort gevallen. Toch ook weer een moment dat je een steen in je maag voelt. Het is een complexe andere wereld.

Om toch wat luchtiger af te sluiten hadden we vandaag op KOP ook succes, door samen te werken met Kiandutu Hospital is het mogelijk om gratis via KOP vaccins te geven aan jonge kinderen. Ook blijft het bizar hoe snel de dagen omvliegen. Voel me nog altijd helemaal op mijn plek hier!!

Liefs Maaike

Time is flying!

Ik leef vanaf dag 1 zonder horloge en agenda. Heerlijk, en maar beter ook want alles gaat hier soms van uur tot uur maar vaak van dag tot dag. Ik doe daar lekker aan mee, geen dag is tot nu toe hetzelfde. De afgelopen dagen heb ik veel verschillende dingen gedaan en geregeld. Zo heb ik met Teresa het steralisatie programma van KOP kunnen integreren in het Kiandutu Hospital. Dit is van de overheid en eens in de 3 maanden gaan ze nu vrouwen gratis sterilieren. Ook heb ik vrijdag een moeder uit Kiandutu gesproken die een autistisch kindje heeft die 20 schooluniformen gaan naaien. Charles van KOP heeft een lijst gemaakt van oud KOP-schoolkinderen die nu al op de primary school zitten die hard een nieuw uniform nodig hebben en ik kijk ook welke kids nieuwe schoenen nodig hebben. Zo komt het geld van een aantal mensen op een goede plek! Voor Macheo ga ik komende 2 dagen weer op pad met Joan en hopelijk ook binnenkort concrete stappen rondom de kookfaciliteiten op de scholen. Nadat ik in Kiandutu bij KOP was geweest ben ik met Simon op pad geweest om te onderzoeken hoe er voor Macheo een bus komt met meer plekken voor de kinderen uit het weeshuis. Een nieuwe bus kost kapitalen, een 2e hands is lastig te vinden maar zeker niet onmogelijk en we zijn bij de vaste monteur van de bus langs gegaan. Onder 3 bomen stonden wat auto's, een paar paaltjes - gewoon langs de weg, dit was 'de garage'. Briljant en heerlijk zaken doen op die manier. Zij onderzoeken nu of de oude bus nieuwe banken kan krijgen. De 53 kinderen van het Macheo Childrens Centre kunnen nu niet tegelijkertijd naar school gebracht worden. Hopelijk in de toekomst wel! Gisteren met Grace, de social worker veel gesproken over allerlei zaken rondom de kinderen. De stroom was bijna de hele dag uitgevallen, dus een mooi moment!

Noodgeval
Toen ik net weer in het vrijwilligershuis was belde Marnix of ik mee wilde naar Kiandutu. Florence heeft een vrouwengroep opgestart in Kiandutu. De dochter van één van de vrouwen had toen ze hoogzwanger was, al steun van Macheo gekregen, geld om naar het ziekenhuis te gaan. Gladys, ook een vrouw uit de vrouwengroep, en ook betrokken bij het foodprogram had gehoord dat 's nachts het meisje van 16 een heftige bevalling had gehad. De baby had het niet overleefd en het meisje lag in een hutje in Kiandutu. Florence, Gladys, Marnix en ik zijn daarnaartoe gereden om te helpen en kijken of ze naar het ziekenhuis moest. In Kenia heeft de man nogal een grote stem in alles van een vrouw. Maar bij problemen zijn ze meestal in geen velden of wegen te bekennen. In dit geval was hij gelukkig wel bij het meisje wat in een klein hutje lag te krimperen van de pijn. Iedereen ging akkoord dat we haar naar het ziekenhuis, maar de man ging niet mee. Sorry voor details maar het meisje lag helemaal open en verloor nog liters bloed in het ziekenhuis. Echt ik ben bang als we niets hadden gedaan, dat ze door teveel bloedverlies en infecties het wel eens niet had kunnen halen. Ook was er geen druppel water in het hutje te bekennen. Ze is nu in goede handen in het ziekenhuis. Florence die net zelf een dochterje van 2 weken heeft vond het emotioneel erg zwaar dit te zien. Ze is zelf Keniaanse en vertelde dat dit echt geen uitzondering is in dit soort wijken. De vrouwengroep en misschien een social worker kunnen in de toekomst hopelijk wat meer aan awareness doen - o.a. mensen mobiliseren om hulp te zoeken. Natuurlijk vind ik dit soort dingen ook heftig, ik realiseer me dat het echt een andere cultuur en wereld is en blij dat we haar hebben kunnen helpen.

Ook genieten
Echt, ik doe ook veel luchtige dingen gelukkig, zo ben ik net terug van een ontzettend gezellig lunch die tot 20.00 heeft geduurd bij vrienden van Florence en Marnix. Uren verhalen gehoord, overheerljke lunch gehad, lekkere wijnen en overweldigd door het enthousiasme hoe zij hun goedlopende business in siervruchten en groenten runnen. Juist dan hoor ik veel verhalen over de politiek, corrupte bedrijven, politie en zoveel andere dingen van het Keniaanse leven hier. Geweldig dat ik dit allemaal zie en meemaak, ook hier geniet ik enorm van. Het blijft het land van de contrasten. XMaaike

Uitje met kids uit de slums

Gisteren hebben Annemarie en ik de kinderen van het schooltje van KOP mee uit genomen. Het waren totaal 32 kids en we zijn naar een mooi hotel, Blue Post geweest. Dit is maar op 10 min. afstand van Kiandutu. De kinderen die net gestart zijn op het schooltje, de helft, waren nog nooit uit de sloppenwijk geweest. Een hele happening dus! Zingend in de Matatu op pad. De omgeving en de landrovers op de parkeerplaats van het hotel waren al overweldigend voor ze. Toen nog een speeltuin, fanta en frietjes met een worstje. De kids waren aan het gillen van plezier. Ook de bubbels in de fanta was reden tot verwondering! Ze aten echt hun buikjes helemaal rond en gingen gretig voor de 2e ronde. En toen An en ik besloten ze nóg een fanta te geven was het feest echt compleet. Glunderende gezichtjes. Heel mooi dat we dit voor de kids konden doen. Ook de dames die normaal koken, de juffen en anderen van KOP waren mee. Zij genoten ook, iedereen heeft ons vele malen bedankt. We zeggen dan op z'n Swahili - Karibu en realiseren ons dat dit relatief simpele uitje al zóveel is voor hun. En dit mede dankzij een sponsorloop van een school in NL. Echt vele kinderen en mensen nog blijer.

Vanmorgen om 4.00 uur opgestaan om An mee weg te brengen naar Nairobi. Inmiddels alweer terug uit Nairobi. Het was echt super heel concreet dingen te kunnen doen, heb nu veel things to do en kan vele zaken concretiseren. Zo ga ik volgende week de schooluniformen kopen voor de kids die het heel hard nodig hebben met Charles van KOP, hopelijk kunnnen we op pad voor de nieuwe kookpannen voor de scholen etc.

Nu zit ik een dagje dingen uit te werken op kantoor en even in en om Macheo, heerlijk! Ik schrijf me blog vrolijk vol, fijn zoveel leuke en lieve dingen te horen van jullie! Voorlopig heb ik nog een tijdje te gaan!
XMaaike

Projecten KOP en Macheo

Het is bijzonder leuk dat Annemarie er is, zij is ook als vrijwilliger in Thika geweest, dus één en al herkenning en voor mij heerlijk om veel te kunnen sparren. Ook zodat ze alles van Macheo kan zien, inmiddels mijn 'thuis'. Ook veel gesprekken die gevoerd worden. An en ik doen zoveel mogelijk, zeer inspirerend samen de dingen te bedenken! Het is zo bevestigend dat de projecten zo noodzakelijk zijn.

Geboortebeperking
In de sloppenwijken hebben mensen niets, maar krijgen wel zeer veel kinderen. Ook is het totaal niet vreemd als iemand van 25 jaar, al 6 kinderen heeft. Bizar is dat meer dan de helft van de bevolking van Kenia onder de 18 jaar. Dit is bijna niet voor te stellen van de 39 miljoen...... Het straatbeeld is dus vooral véél kinderen en jonge mensen. Via KOP loopt er een sterilisatie-project. Over 2 weken kunnen een aantal vrouwen zich gratis laten sterilliseren. In het belang van de gezondheid voor de kinderen is dit zeer belangrijk. Vaak krijgen de eerste 2 nog wel wat te eten maar hoe meer kinderen hoe minder er is. Dit vind ik een zeer zinvol project, dus ook een gedeelte van het geld stop ik hierin.

Food program Macheo
De school in Kiandutu hebben we vandaag bezocht nadat we weer in KOP waren geweest. Deze school valt geheel onder het food program van Macheo. Er wordt een eigen bijdragen van 2 KSH voor elke maaltijd gevraagd p.d. de rest doet Macheo. Dit om juist de eigen verantwoordelijkheid te blijven stimuleren. Ik had al vele andere scholen gezien, deze school zit midden in Kiandutu, zeer arme sloppenwijk. Dit was goed te merken. Van de 800 kinderen die er op school zitten had niemand kleren waar geen gaten/scheuren in zaten en ik schat dat zeker 30% geen schoenen droeg. An en ik waren mee met Joan, zij is social worker van Macheo, coördineert alles van het food program. De kinderen moeten in rijen staan en krijgen dan eten. Het gaat per klas, van jong naar oud. Er waren ook kinderen die niets te eten kregen. Dit zijn de kinderen waarvan de ouders weigeren te betalen. Macheo steekt veel energie in deze gevallen via de social workers. Wel krijgen de wezen en kinderen waarvan bv. bekend is dat de ouders altijd dronken zijn, gratis eten. Macheo heeft in totaal 3000 kinderen in het foodprogram, en nog altijd zijn er véle die ook geholpen kunnen worden. Mooi om een steentje te kunnen bijdragen. Ik moest vanmiddag echt even slikken toen ik zóveel kinderen zag waarvan je weet dat ze zo geholpen worden door die ene maaltijd p.d. De omstandigheden hoe de kinderen opgroeien zijn echt in geen enkel opzicht te vergelijken met NL. Ja, te midden van dit toch wel zeer treurige beeld is het toch echt mooi dat er wel stappen vooruit worden gezet, de kinderen gaan gelukkig naar school, krijgen te eten en zijn echt blij.

Om terug te komen van Kiandutu weer in de Matatu, weer lekker volgepropt en op de Kenyan way, je moet veel geduld hebben! An en ik gaan morgen met de 2 klassen van KOP met een busje naar een speeltuin, frietjes eten, voor hun echt een schoolreisje wat ze niet elke dag hebben. Helemaal leuk om dit samen met An te doen met de leraressen! Nog altijd is het bijzonder fijn om hier te zijn, heerlijk nog een tijdje te gaan. Liefs Maaike en dit keer ook Annemarie!

Safari, wauwie!!

Pas 4 dagen geleden wat geschreven maar er is veel gebeurd in de tussentijd! Niels is inmiddels weer in NL, Annemarie is vanaf vrijdagochtend in Kenia. Als afscheid ben ik donderdag met Niels en Vero naar de 14 falls geweest, dikke pret, klauter, klim over de keien om de watervallen te zien. Daarna stunning vieuws in een ander weeshuis Watoto, wat prachtig lag! Vrijdagochtend afscheid van Niels om 6.00 en daarna met Ben, de chauf voor de safari-trip naar Masai Mara, naar Nairobi. Doordat er die nacht enorme regen was geweest en de president vervoerd werd zaten de wegen compleet dicht richting Airport. Daardoor wat vertraagd voor Annemarie. Dit alles mocht de pret niet drukken want An was blij weer in Kenia te zijn. Bijzonder goed elkaar te zien en direct door in de grote pick up van Ben. We hadden veel bij de kletsen dus de 5 uur door de prachtige natuur van Kenia ronden we mooi bijbabbelen. Geen hek te bekennen om het gigantische Masai Mara gebied. Wel veel Masai krijgers die in primitieve mayatta's wonen. We gingen niet eerst naar de lodge, maar direct op jacht naar beesten. Dat was niet moeilijk want al snel hadden we véél beesten gezien, zebra's, gnoe's, giraffen, leeuwen, 5 welpjes alleen in en onder een boom, gazelles, apen en zelfs een alibo baboon, zelfs Ben had dat nog nooit gezien. We vonden het te cool en de wijdsheid van de natuur was ook geweldig en het is nu het groenste seizoen! Prachtig! Toen we rond 19.00 aankwamen in onze Sopa Lodge, waren An en ik sprakeloos. Echt als 2 kleuters wisten we even niet hoe we ons moesten gedragen, het was megagroot en luxe. Ja, via Macheo dit geregeld, ik had geen idee dat het zo prachtig zou liggen. Ik moest echt even wennen aan de luxe, heb enorm lekker zitten smikkelen van allemaal lekkere dingen en An en ik vielen zeer tevreden in een gigantisch lekker bed midden in de 'jungle' in slaap.

Big five
De volgende dag om 8.00 uur op pad, we hadden binnen no time de big five gezien, de Olifant, leeuw, neushoorn, buffelo en chita. Echt wauw, wauw, wauw, alles op een paar meter afstand! Ongelooflijk in de mega-uitgestekte vlaktes, Ben leek er echt een neus voor te hebben. We hebben de hele dag kuddes met olifanten gezien en zóveel andere dieren. We waren uit de auto en stonden oog in oog met vele nijlpaarden, te grappig altijd dat geluid van ze, er lag ook een krokodil - ineens hoorde we echt héél dichtbij het gebulder van een leeuw, heel rap weer de auto ingegaan!! We zijn ook even de grens overgegaan naar het Serengettipark in Tanzania. De dag eindigde dat we een luipaard in de boom zagen uitbuiken, echt wat een geluksvogels zeg! Nou ik kan nog wel door blijven gaan...Het blijft zoiets geweldigs al die beesten en natuur te zien! Na een prachtige rit vandaag weer teruggekomen in Thika, An heeft een rondleiding gekregen, we hebben meegegeten met de kinderen en duiken zo zeer tevreden ons bedje hier in!

Morgen naar KOP, en vele andere dingen want An wil zoveel mogelijk doen!
Tot laterrrrr
Maaike