Health Project in Kiandutu

Vandaag weer terug geweest naar Kiandutu. Het Kiandutu Outreach Project is onderdeel van Macheo sinds een jaar. Binnen het Health Project worden verschillende dingen gedaan. Een gezondheidspost midden in de sloppenwijk. Vele patienten per dag komen voor medicijnen, ontwormingen etc. Er kan niet behandeld worden, dan moeten de mensen naar het ziekenhuis, wat vaak te duur is voor de mensen. Ik heb weer even meegedaan met de zuster. Fijn om te zien dat er nog steeds zoveel mensen geholpen worden.

Ook is er een nursery voor kinderen die ernstig ondergewicht of achterstand hebben in de groei. Het is erg om te zien dat er kinderen van ruim 1,5 jaar bij zijn die zelf niet eens hun beker kunnen vasthouden of op hun benen kunnen staan. Er zijn nu 21 kinderen die worden geholpen vooral door ze veel voedzaam eten te geven. Het is echt zo ontzettend nodig dit project voor die kinderen. De fieldworkers hebben deze kinderen in de sloppenwijk gevonden. We gingen ook nog op een huisbezoek. Een oma die voor de 6 kinderen van haar zoon zorgde omdat hij vertrokken was had malaria. Een PIEPkleine plek gewoon met zand op de grond met al die kinderen die er echt verwilderd uitzagen. Gladys één van de fieldworkers kocht rijst voor hun en zal het 'gezin' nog een keer bezoeken om te kijken het het gaat. Ook was er een jongentje Simon waarvan zijn moeder in het ziekenhuis lag en z'n vader leeft niet meer. Zo kan ik nog wel even doorgaan. Ik heb vorig jaar zovaak door Kiandutu gelopen en nog altijd blijft het af en toe onwerkelijk hoe hun leefsituatie is. Toch lachen ze en roepen nog altijd Mzungu Mzungu (blanke) en zitten constant aan je handen, armen. Ook zijn mijn haren er in trek om aan te zitten en ook mijn voeten.

Het is fijn ze gewoon een knuffel te kunnen geven. Helaas kan je verder niet veel doen. Overal, elke hoek zie je dat er hulp nodig en toch kan je er maar een paar helpen.

Blij dat ik weer mee heb kunnen doen, ik weet zeker dat ik volgend jaar terug ga. Hopelijk dan voor een wat langere tijd dan 2 weken. Nu eerst nog genieten want de kids van Macheo hebben nog een dagje vrij vanwege de examens, dus nog even quality time. Ook de staff ga ik missen. Kortom het was weer fantastisch bij Macheo te zijn, mee te doen en te zien hoe veel dingen we doen die er echt toe doen.
Lieve groeten Maaike

Time is flying in Kenia

Mambo, mambo,

De dagen vliegen voorbij hier. Bizar wat een verschil dat ik nu maar 2 weekjes hier ben ipv 2 maanden.... Alles blijft Akuna Matata maar moest helaas een uitje met de kleinste kids naar Nairobi vandaag laten schieten omdat ik anders echt niet toe kom aan de dingen die ik allemaal wil doen met de kids van Macheo zelf. Kortom hier is tijd ook prioriteit!

Ik ben nu bezig dingen voor de kindsponsoren te regelen met de kids, huismoeders en social workers Esther en Grace. Ook fijn wat quality time met de kids te hebben. Het is erg grappig mijn roze laptop is mega interessant voor iedereen. De oudste zitten wel op school en de jongste zijn hier op het terrein. Alleen de kids van de nursery zijn weg voor een uitje.

Omdat class 8 van de primary schools examens hebben, zijn de scholen op class 8 na helemaal leeg. Gisteren mee gegaan om alle andere scholen te zien. Yes ik ze allemaal bezocht. Superleuk dat verschillende headteachers me nog herkende en ik hun. Mooi de verschillen te zien. Jammer te zien dat niet alle cooks eten hadden gemaak voor class 8 terwijl dat wel de bedoeling was. Faith de social worker van het Education Project belde continu in de auto met iedereen om alles na te gaan.

Verder ben ik zondag met Florence en Marnix en hun kids meegeweest naar Nairobi. Simon van Macheo Childrens Centre was ook mee. Hij was helemaal in zijn nopjes dat hij en een bekende man van TV zag, en beschilderd werd als leeuw en later terug bij MCH dat een aantal andere kids totaal hyper op mijn laptop de fotos bekeken.

Adrew een vrijwilliger uit Amerika en ik hebben vanmorgen hardgelopen. Ja echt. Behoorlijk glad omdat het hard had geregend. Vorig jaar liep ik veel meer doordat ik de Matatu nam en veel door Kiandutu liep. Nu is het auto in auto uit etc.

Ik wil dolgraag nog naar KOP meer zien van het Health Project. Het is fijn in een korte tijd toch alle projecten van Macheo te zien dat wat we doen echt dingen in beweging zet.

Grtz!
Maaike

Macheo Childrens Home op zaterdag

Vandaag zijn de oudste kinderen naar school van Macheo Childrens Home. De jongere kinderen zijn op het terrein. Iedereen deed vanmorgen zijn klusjes in de huizen. En ik ook - op z'n Keniaans mijn was gedaan. Altijd een uitdaging met de hand, met wat improviceren met een ketel warm water allemaal gelukt.

Nu spelen de kinderen buiten. De nieuwe trampoline is een hit voor de kinderen. Rose, Chico en Kalonzo wilden graag poseren voor de camera. Op zaterdag wordt er ook gewerkt op kantoor tot 13.00 uur. Ook zijn er mensen op pad naar bv. Nairobi om zo goedkoop mogelijk direct bij de fabriek sanatary pads te kopen.

Stijgende prijzen
Gisterenmiddag wat ik even mee met wat inkopen doen in Thika Town. Er moest flink onderhandeld worden over de prijzen want ze stijgen pm. Grote hoeveelheden zout, olie etc voor de scholen in het Education Project werden gekocht. In Thkia toen we bij de markt kwamen herkende ik de mensen en zij mij. Ik kreeg als 'welkom' een megatros bananen. Echt te lief. In Kenia zijn ze heel erg van alles delen en dingen geven vooral tav eten.

Het blijft zo fijn hier te zijn. I'll keep you posted!
Grtz Maaike

Veranderingen en verbeteringen

Mambo! Ik kom net terug uit het 'veld' en het is 11.30 uur 's ochtends. Vanmorgen om 8.00 ben ik meegegaan om hout - voor het koken naar 2 scholen te brengen. De Athena Primary School had ik vorig jaar ook gezien. Je komt er door dwars door Kiandutu te rijden. Het heeft gisteren veel geregend dus geluk dat we niet vast kwamen te zitten. Op de school hielpen de kids mee om het hout van de auto te halen. Ik ging even het klaslokaal in van class 1, erg grappig altijd. Totale hectiek en verwondering als je foto's maakt en ze dan op het schermpje de foto laat zien. Gillen, juichen, zingen, dansen totaal hyper waren de kids. John en Chege met wie ik op pad was van Macheo moesten echt lachen. Alle kids erg blij, wij blij. Wat me opviel is dat op deze school echt héél veel kids geen schoenen droegen, dat blijft toch onwerkelijk. Blij zwaaiend reden we weer door naar een volgende school. Op die school werd op dat moment gebeden omdat er volgede week examens zijn voor class 8. Ze zijn erg gelovig hier en iedereen is aan het bidden dat de kinderen de examens halen en stuurt elkaar kaarten etc. Volgende week zijn daarom alle andere kinderen van maandag t/m donderdag vrij. Dat komt goed uit dan zie ik de kids van Macheo Children's Centre ook meer. Want de scholen beginnen hier al om 7.00 uur en ze komen meestal niet voor 18.00 uur terug.

Ik zag tuk tuks rijden, die zijn hier ineens erg populair geworden. Ook zijn er steeds meer stoves die betaalbaar zijn. Dit scheelt hout en tijd om te koken. Op 7 van de 18 scholen werken 50 leerlingen op school op een stukje land van de school om eigen groente te verbouwen. Vanuit Macheo helpt 1 iemand tijdelijk om te helpen hoe ze dit moeten doen. De rest van de kinderen van de school moeten zorgen dat ze water geven aan de planten, dit halen ze uit de dichtbijzijnde rivieren of dit nemen ze mee onderweg. Het mooie is dat hierdoor de school meehelpt, ook de ouders omdat zij ook water brengen soms. En hierdoor zijn de maaltijden meer gevarierder en het kost minder geld. Samen voor verbeteringen! Iedereen is zo dankbaar voor de hulp van Macheo.

Macheo Children's Home
Het is echt zo ontzettend leuk om te zien en ervaren dat de kinderne die wonen bij Macheo nu in familiesituatie's wonen. De 7 huizen die er nu zijn hebben allemaal een 'kleur' en in elk huis wonen ongeveer 7 kinderen. Ook leuk te zien dat zelfs rondom de huizen groente verbouwd wordt. Het laatste huis waar ik was heb ik een foto genomen van huis groen na het eten. Ik eet steeds in een ander huis. Het blijft leuk dat de kinderen mij nog goed herinneren en het voelt dus vertrouwd voor ze. In NL coördineer ik de kindsponsoring. Het is fijn nu in Kenia quality time te hebben voor verbeteringen, om nieuwe afspraken te maken hoe we samenwerken tussen Kenia en NL etc.

Zelf vind ik het vooral fijn om op pad te zijn. Het is zo vertrouwd rond te rijden en alle dingen weer te zien. Heerlijk van dag tot dag gewoon te kijken hoe de dingen gaan. Blij weer mee te doen en ik zie continu dat de hulp echt dingen tot stand brengt.

Highlights vanuit Kenia

Heerlijk alles is hier pole sana. De invulling van een dag gaat eigenlijk vanzelf. De structuur die wij hebben in NL is slechts een beetje toepasbaar.

Gisteren heb ik even bijgekletst met vele mensen op kantoor en Marnix. Al snel besloot ik mee te gaan naar Kiandutu. Eén van de sloppenwijken waar ik veel kwam vorig jaar omdat de gezondheidspost daar is (Kiandutu Outreacht Project). Ik ging mee met Joan en Simon in de auto. Eerst nog even een kind van school halen en met de huismoeder afzetten bij het ziekenhuis. Oja, nog even naar de bank. Nog even een sim-kaart kopen. Voor mij niks nieuws, voor mij al ‘gewoon’. Onderweg doe je van alles voordat je daadwerkelijk bij je doel bent. Het was vertrouwd Kiandutu in te rijden. Alhoewel, zelden deed ik dat met de auto. Er was weinig veranderd. Overal kids, veel vuil. ’s Avonds is er nu verlichting. Dit is veiliger voor iedereen. Ook is er nu wat meer sanitair. Maar nog altijd zéér weinig waterplekken. KOP was eigenlijk onveranderd. Wat nieuwe mensen maar de meeste kende ik nog wel. Fijn er weer te zijn. In Kenia is het zeer onbeleefd eten af te slaan, dus we aten wat van hun lunch mee. Ik gaf wat klein speelgoed aan de kids. Wow, echt het blijft zo bizar dat een klein poppetje die wij gratis bij de supermarkten krijgen in NL de kids hier ZO BLIJ maakt. Een dikke glimlach en verwondering.

In Kiandutu kan zelfs social worker Joan, die niet in de slums woont niet alleen lopen. Ik als mzungu zowieso niet. Vorig jaar haalde Charles mij altijd op bij een veilig punt en bracht me daar weer terug. Leuk om op de terugweg met hem terug te wandelen.

Terug nog op kantoor wat kindsponsordingen regelen en daarna mee-eten met huis Rood. Te leuk direct kwamen de kids met fotos van mij, die ze ergens in een mapje hadden.

Education Project
Vandaag eerst wat overleggen op kantoor gehad en toen weer vertrouwd mee naar het Education project. Er zijn in totaal 18 scholen. Toen ik vorig jaar vertrok waren er slechts 7. Het was echt fantastisch te zien hoeveel er in zo'n korte tijd met al het sponsorgeld is gebeurd. Nieuwe gebouwen, nieuwe toiletten, nieuwe keukens, zelfs het voedsel is gevarierder. In de minitruck met Yvonne, John en Chege op pad. De scholen liggen erg afgelegen dus ik heb ook veel van de omgeving gezien.

De headteachers zijn allemaal even betrokken en ook dankbaar voor de hulp van Macheo. Echt heel mooi om te zien. Ik kan echt oprecht zeggen dat al het geld wat door bv. de dam tot damloop maar ook door vele andere sponsoren goed terecht is gekomen. De hulp blijft echt zo noodzakelijk. Het went nooit om kinderen broodmager en zonder schoenen op de scholen te zien. Ze gaan gelukkig naar school en ik zag met mijn eigen ogen dat ze te eten kregen via het programma van Macheo. Er is dus hoop voor deze kinderen dat door de hulp van Macheo ze betere kansen krijgen dan dat hun ouders ze kunnen geven.

Ik denk dat ik iedere dag wel een bericht kan posten zoveel is er te vertellen! Tot snel dus maar weer. Ik zit nu in het donker op een stoepje dit te schrijven omdat we in het vrijwilligershuis geen internet hebben en wel op kantoor en iedereen is net naar huis.
Grtz Maaike