zondag 30 november 2014

Voluntourism

Vanuit een zonovergoten Kenia weer een berichtje. Alle scholen zijn inmiddels gesloten, alle kinderen van Macheo zijn vrij en doen veel leuke dingen voordat ze volgende week op homevisit gaan. Van de 20 scholen die Macheo in het Primary School Program zijn er van 12 scholen nu kinderen op bushcamp met Join for Joy. Elk kamp 2 scholen – elk 25 kinderen. 3 dagen lol, plezier voor degenen die het thuis niet makkelijk hebben De selectie blijft altijd een enorme uitdaging omdat er zóveel kinderen zijn die je het kamp gunt.
Op kantoor veel dataverzamelijk, rapporten schrijven voor alle kindsponsoren. Veel fieldworkers hebben trainingen nu de scholen dicht zijn. De mensen van financiën met afrekeningen voor november maar ook met budgetten voor 2015, dit is ook de tijd om fondsen te werven voor 2015. Er worden toiletblokken en watertanken geplaatst op scholen nu de scholen dicht zijn. De autos krijgen nu de grote reparaties, op de farm wordt flink geploegd om snel weer te kunnen zaaien zodat er straks als er in januari weer meer dan 8000 kinderen in het feeding program zitten voldoende groente is. Zelf ben ik bezig met proposals, veel donorcommunicatie.  Maar ook met bezoekers rondleiden of donoren bezoeken begeleiden.
Macheo heeft door de jaren héél wat vrijwilligers en bezoekers gehad. Zelf kwam ik 5 jaar geleden voor het eerst 2 maanden bij Macheo en nu al bijna 1,5 jaar hier in Kenia. De bezoekers / vrijwilligers variëren enorm. Sommigen komen voor een paar dagen/weken. Soms hebben we bezoekers die alleen een rondleiding krijgen. Ook zijn er studenten geweest die hun stage of onderzoek kwamen doen voor hun opleiding, vrijwilligers die 1-5 maanden mee doen of ‘lange’ vrijwilligers zoals ik.

Het blijft een nogal divers hoe mensen hierheen komen. Zelf zie ik inmiddels het meer en meer vanuit de Keniaanse kant. Macheo heeft het gelukt dat heel veel mensen zich vrijwillig willen inzetten op allerlei manieren. In Nederland in het bestuur, in Kenia, donoren die ook naar Kenia komen om op bezoek te komen. Het is meer en meer de trend van Macheo de vrijwilligers die bij Macheo komen te matchen met een concreet project. Zelf heb ik inmiddels ook heel veel mensen voorbij zien komen die allemaal ‘iets’ willen doen. Het is policy dat er geen vrijwilligers kunnen meedraaien in de Childrens Home. Dit vooral voor de kinderen die er wonen. ZE zien al constant mensen komen en gaan. Dit zijn vrijwilligers, bezoekers maar ook vele collegas (142). Een continuïteit is uiteraard beter voor deze kinderen aangezien ze niet voor niets hier wonen en al worstelen met hechten en er wordt gewerkt naar reintegratie voor alle kinderen met familieleden. Voor de collegas is het heel normaal dat er constant vrijwillgers zijn. Alleen hebben ze vaak geen idee hoe lang mensen komen, wat ze komen doen. Dit vergt uiteraard een stukje verwachtingen managen over en weer. Het afgelopen jaar zijn er een stuk minder vrijwilligers geweest en Macheo is ook geen voorstander van jonge studenten die komen ‘meedoen’. Zelf heb ik ook vanaf het begin heel bewust gewerkt naar dat ik een ‘gewone’ collega ben. Ik ben niet meer, ik weet niet meer. We leren van elkaar en werken samen. In Kenia is de werkloosheid enorm. We hebben ook héél veel Keniaanse interns allemaal hoog opgeleide bevlogen jongeren die maanden meehelpen – vrijwillig – en een enkeling kan Macheo maar een baan geven. Ik zou dan ook nooit willen dat ik een ‘baan’ afneem van een Keniaan. Ik wil dan ook geen ‘functie’ maar ik ondersteun waar ik kan maar ondertussen ben ik binnen verschillende team een sparring partner, krijg ik dingen gelegeerd te doen of wordt ik betrokken bij van alles. Soms is het lastig uit te leggen wat ik doe. Ik ben ook vaak de schakel tussen de donoren en de kenianen bij bezoeken. Zelf zie ik het voluntourism nog niet gebeuren bij Macheo maar dit komt ook omdat er keuzes worden gemaakt tav vrijwilligers en het begeleiden van de vrijwilligers maar vooral bezoekers vergt veel tijd om te voorkomen dat mensen alleen komen om te knuffelen, foto’s te nemen of vanuit een  niet-Keniaans perspectief met alle goede bedoelingen, dingen willen te implementeren in Kenia. De kracht zit erin om de Kenianen dingen ‘uit zichzelf’ te laten oppakken nadat ik op allerlei manieren er over praat, vragen stel, ze het vertrouwen geef kritisch te zijn, met de vuist op tafel te slaan om deadlines te halen en overal worden fouten gemaakt of verkeerde keuzes gemaakt, daar kan je alleen maar van leren. Nog altijd leer ik hier bijna iedere dag door te werken in een ander land en cultuur. Kleine stappen zijn hier grote successen. Ik heb geleerd om mijn eigen wijze te kiezen binnen het tempo en de cultuur en gelukkig is er belans en goed teamwork mogelijk. Kortom lekker bezig! xMaaike

Geen opmerkingen:

Een reactie posten