De afgelopen weken zijn zoals altijd hier voorbij gevlogen.
Hier is echt never a dull moment. Wel behoorlijk veel onverwachte uitdagingen
die we tegenkomen tijdens het werk dat we doen. Het klinkt simpel om iets te
doen met gedoneerd geld. ‘Gewoon’ een klaslokaal bouwen of meisje naar
Secondary School brengen, een kind uit de ‘Home’ reintegreren of helpen in een
Primary school in de slum.
Hier in Kenia zijn de leefomstandigheden weerbarstig en
daarmee is het werk dat Macheo doet ook soms niet te voorspellen. Zo was er
bijvoorbeeld de staking van 2 weken in Kenia op public school. Daarmee lag het
hele Primary School Program in scholen stil. Gelukkig voldoende werk voor
iedereen te doen, want er is altijd tijd tekort, maar de kinderen zaten nog
langer zonder school, eten en hulp van Macheo. We helpen 20 public Primary
Schools in totaal 13.500 kinderen. We kunnen ondanks het grote Primary School
team met field-, socialworkers, cooks etc etc niet 1:1 de kinderen thuis
helpen. En juist deze kinderen hebben de dagelijkse maaltijd die ze op scholen
krijgen zo hard nodig! Ook heeft de overheid plots 1 vd de scholen gesloten
omdat de omstandigheden beneden de maat waren. Ik begreep later dat de
president over 2 mnd de school bezoekt dus ineens werd er ingegrepen want de omstandigheden
waren al járen beneden welke maat, daarom helpt Macheo juist de scholen. Juist
als er iets urgents is, komen ineens instanties boven water die bijspringen.
Gelukkig benaderen ze Macheo hierin niet omdat het echt de verantwoordelijkheid
is van de school, overheid. Wij doen vanalles op scholen juist omdat de
leeromstandigheden beneden alle peil is en niemand iets doet, en dan is het een
gedeelde verantwoordleijkheid. Ook was het fantastisch dat er 17 kinderen
worden gereintegreerd vanuit de Childrens Home. Helaas moest na een hele korte
tijd door omstandigheden 1 vd kids alweer terug bij Macheo omdat de relatives
zich niet hadden gehouden aan de afspraken en de situatie niet goed was voor
het kind. Gelukkig na extra gesprekken, effort van Macheo is inmiddels de jongen
weer terug gereintereerd. Het is fantastisch dat er zoveel projecten zijn van
Macheo maar daarmee zijn er ook zó, zóveel kinderen die gevonden worden in niet
veilige/kindvriendlijke situaties. Vergeleken met NL leven bijna alle kinderen
die Macheo helpt in omstandigheden die naar de standaarden van NL absoluut
onwerkelijk of onwenselijk zijn. Toch moet binnen deze range een keuze gemaakt
worden dat sommigen het echt het allerslechts hebben en hulp nodig hebben. Er
zijn veel rescue gevallen geweest uit de verschillende programmas. De uitdaging
is dan samen met de Child officer te zorgen dat de kinderen naar andere familie
kunnen of bij een instelling zoals Macheo kunnen worden ondergebracht. Het
lastige is dat dan ook juist weer die kinderen sponsors nodig hebben om bv.
naar school te kunnen. Een andere uitdaging is dat het schoolsysteem hier in
Kenia heel competatief is en alles om punten draait. Zo was ik 2 weken geleden
met 2 meisjes en de social worker van het Secondary School Program bij een
school ver afgelegen in het rural gebied rond ananasvelden van Del Monte. De
meisjes waren door een sponsor geselecteerd om te sponsoren om naar school te
gaan. En toen bleek de school hele strenge toegangsregels te hebben tav de
punten. Het was een day Boarding School bijna een uur lopen van de huizen vd
meisjes. Dit was de dichtstbijzijnde school en ook een relatief goedkope manier
om deze meisjes voor het eerst in de family history een kans op
vervolgonderwijs te geven. Na héél veel debat, argumenten zijn de meiden toegelaten.
Ze moeten zich nu bewijzen want ze krijgen maar 1 kans. De weerbarstige
werkomstandigheden hier zijn, je gaat met lokaal vervoer over mega bumpy roads.
Het laatste stuk is alleen te bereiken met motorbike. Dan is het aansluiten in
rijen, veel politiek in scholen. Alles gaat op z’n Keniaans pole pole.
Bedenkend dat de meisjes lopend zijn gekomen up/downhill in de zinderende hitte
en stoffige wegen want het is in Kenia nu zomer en het heeft al héél lang niet
geregend. Dan moeten er uniformen gekocht worden, boeken, schoolfees betaald.
Dit alles is zo ook weer een dag. Dan nog een homevisit naar de oma en dochter
van 1 vd meisjes. Dat is ook een avontuur op zich, zelfs de motorbike kon het
huis niet bereiken. Na zón veldtrip ben je niet een beetje stoffig/vies, nee
echt mega! Mijn haar is dan touw ondanks dat ik ondergedoken zit achter op de
motor onder een kikoy voor de felle zon en het stof wat non stop door de lucht
vliegt als er autos/lorries voorbij rijden. Ook ben ik echt nog steeds onder de
indruk van de leefomstandigheden hier in Kenia. Het is de harde waarheid. In NL
zou je denken dit kan ECHT niet, toch leven de mensen met velen in piepkleine
zanderige huisjes en hebben amper iets. Ze eten op de zanderige grond tussen de
kippen. Ook de verhalen lijken echt uit een wild westen film wat er allemaal in
sommige families gebeurd is en toch blijven ze overleven en doorgaan. Ik was
echt onder de indruk dat oma, de moterchauffeur allemaal ook de meisje cheers gaven
vanuit hun perspectief. Als zij die kans hadden gehad, zag hun leven er anders
uit, en ze zeiden letterlijk, grijp deze kans aan met beide handen aan. Ondanks
dat deze meiden SUPER gemotiveerd zijn kan er weer van alles gebeuren waardoor
de kans om uitval op school groot is.
Bizar naast het vele veldwerk wat ik doe dit ik ook veel
achter de computer of in overleg op kantoor want zonder
relatiebeheer/fondsenwerving/rapporten geen donoren. En ook bij Macheo is
teamwork/efficiëntie belangrijk. En daarbij woon ik ook nog op het terrein van
Macheo, dus ook ’s avonds en in het weekend altijd rondrennende kinderen en
collega’s overal. We hebben inmiddels alweer heel veel nieuwe kinderen in de
home, al dan niet voor korte duur. Voor mij zijn de omstandigheden en het leven
in Kenia inmiddels eigen geworden. Juist als er nieuwe vrijwilligers komen
realiseer ik me hoeveel dingen eigenlijk helemaal niet zo gewoon zijn. Macheo
is er om de meest kwetsbare te helpen in de maatschappij. Maar zeker niet
alleen en zonder samenwerking. En dankzij zoooovelen is het mogelijk om het vele
werk te doen, want zonder donaties, geen Macheo. En gelukkig was er zaterdag
weer tijd voor wat fun, een gezellige dag met alle medewerkers en Macheo kids
op de Macheo Party! En hoe cool, mede mogelijk gemaakt door de kikoy/tassen
verkoop J!
Zoals elke keer, ik heb zóveel te vertellen – maar blog te weinig!
Nog 5 weekjes en ik ben even in NL, joepieeeeeeee – en
ondertussen hier so much to do!
Liefs Maaike
