Onvoorspelbaar

De afgelopen weken zijn zoals altijd hier voorbij gevlogen. Hier is echt never a dull moment. Wel behoorlijk veel onverwachte uitdagingen die we tegenkomen tijdens het werk dat we doen. Het klinkt simpel om iets te doen met gedoneerd geld. ‘Gewoon’ een klaslokaal bouwen of meisje naar Secondary School brengen, een kind uit de ‘Home’ reintegreren of helpen in een Primary school in de slum.

Hier in Kenia zijn de leefomstandigheden weerbarstig en daarmee is het werk dat Macheo doet ook soms niet te voorspellen. Zo was er bijvoorbeeld de staking van 2 weken in Kenia op public school. Daarmee lag het hele Primary School Program in scholen stil. Gelukkig voldoende werk voor iedereen te doen, want er is altijd tijd tekort, maar de kinderen zaten nog langer zonder school, eten en hulp van Macheo. We helpen 20 public Primary Schools in totaal 13.500 kinderen. We kunnen ondanks het grote Primary School team met field-, socialworkers, cooks etc etc niet 1:1 de kinderen thuis helpen. En juist deze kinderen hebben de dagelijkse maaltijd die ze op scholen krijgen zo hard nodig! Ook heeft de overheid plots 1 vd de scholen gesloten omdat de omstandigheden beneden de maat waren. Ik begreep later dat de president over 2 mnd de school bezoekt dus ineens werd er ingegrepen want de omstandigheden waren al járen beneden welke maat, daarom helpt Macheo juist de scholen. Juist als er iets urgents is, komen ineens instanties boven water die bijspringen. Gelukkig benaderen ze Macheo hierin niet omdat het echt de verantwoordelijkheid is van de school, overheid. Wij doen vanalles op scholen juist omdat de leeromstandigheden beneden alle peil is en niemand iets doet, en dan is het een gedeelde verantwoordleijkheid. Ook was het fantastisch dat er 17 kinderen worden gereintegreerd vanuit de Childrens Home. Helaas moest na een hele korte tijd door omstandigheden 1 vd kids alweer terug bij Macheo omdat de relatives zich niet hadden gehouden aan de afspraken en de situatie niet goed was voor het kind. Gelukkig na extra gesprekken, effort van Macheo is inmiddels de jongen weer terug gereintereerd. Het is fantastisch dat er zoveel projecten zijn van Macheo maar daarmee zijn er ook zó, zóveel kinderen die gevonden worden in niet veilige/kindvriendlijke situaties. Vergeleken met NL leven bijna alle kinderen die Macheo helpt in omstandigheden die naar de standaarden van NL absoluut onwerkelijk of onwenselijk zijn. Toch moet binnen deze range een keuze gemaakt worden dat sommigen het echt het allerslechts hebben en hulp nodig hebben. Er zijn veel rescue gevallen geweest uit de verschillende programmas. De uitdaging is dan samen met de Child officer te zorgen dat de kinderen naar andere familie kunnen of bij een instelling zoals Macheo kunnen worden ondergebracht. Het lastige is dat dan ook juist weer die kinderen sponsors nodig hebben om bv. naar school te kunnen. Een andere uitdaging is dat het schoolsysteem hier in Kenia heel competatief is en alles om punten draait. Zo was ik 2 weken geleden met 2 meisjes en de social worker van het Secondary School Program bij een school ver afgelegen in het rural gebied rond ananasvelden van Del Monte. De meisjes waren door een sponsor geselecteerd om te sponsoren om naar school te gaan. En toen bleek de school hele strenge toegangsregels te hebben tav de punten. Het was een day Boarding School bijna een uur lopen van de huizen vd meisjes. Dit was de dichtstbijzijnde school en ook een relatief goedkope manier om deze meisjes voor het eerst in de family history een kans op vervolgonderwijs te geven. Na héél veel debat, argumenten zijn de meiden toegelaten. Ze moeten zich nu bewijzen want ze krijgen maar 1 kans. De weerbarstige werkomstandigheden hier zijn, je gaat met lokaal vervoer over mega bumpy roads. Het laatste stuk is alleen te bereiken met motorbike. Dan is het aansluiten in rijen, veel politiek in scholen. Alles gaat op z’n Keniaans pole pole. Bedenkend dat de meisjes lopend zijn gekomen up/downhill in de zinderende hitte en stoffige wegen want het is in Kenia nu zomer en het heeft al héél lang niet geregend. Dan moeten er uniformen gekocht worden, boeken, schoolfees betaald. Dit alles is zo ook weer een dag. Dan nog een homevisit naar de oma en dochter van 1 vd meisjes. Dat is ook een avontuur op zich, zelfs de motorbike kon het huis niet bereiken. Na zón veldtrip ben je niet een beetje stoffig/vies, nee echt mega! Mijn haar is dan touw ondanks dat ik ondergedoken zit achter op de motor onder een kikoy voor de felle zon en het stof wat non stop door de lucht vliegt als er autos/lorries voorbij rijden. Ook ben ik echt nog steeds onder de indruk van de leefomstandigheden hier in Kenia. Het is de harde waarheid. In NL zou je denken dit kan ECHT niet, toch leven de mensen met velen in piepkleine zanderige huisjes en hebben amper iets. Ze eten op de zanderige grond tussen de kippen. Ook de verhalen lijken echt uit een wild westen film wat er allemaal in sommige families gebeurd is en toch blijven ze overleven en doorgaan. Ik was echt onder de indruk dat oma, de moterchauffeur allemaal ook de meisje cheers gaven vanuit hun perspectief. Als zij die kans hadden gehad, zag hun leven er anders uit, en ze zeiden letterlijk, grijp deze kans aan met beide handen aan. Ondanks dat deze meiden SUPER gemotiveerd zijn kan er weer van alles gebeuren waardoor de kans om uitval op school groot is.

Bizar naast het vele veldwerk wat ik doe dit ik ook veel achter de computer of in overleg op kantoor want zonder relatiebeheer/fondsenwerving/rapporten geen donoren. En ook bij Macheo is teamwork/efficiëntie belangrijk. En daarbij woon ik ook nog op het terrein van Macheo, dus ook ’s avonds en in het weekend altijd rondrennende kinderen en collega’s overal. We hebben inmiddels alweer heel veel nieuwe kinderen in de home, al dan niet voor korte duur. Voor mij zijn de omstandigheden en het leven in Kenia inmiddels eigen geworden. Juist als er nieuwe vrijwilligers komen realiseer ik me hoeveel dingen eigenlijk helemaal niet zo gewoon zijn. Macheo is er om de meest kwetsbare te helpen in de maatschappij. Maar zeker niet alleen en zonder samenwerking. En dankzij zoooovelen is het mogelijk om het vele werk te doen, want zonder donaties, geen Macheo. En gelukkig was er zaterdag weer tijd voor wat fun, een gezellige dag met alle medewerkers en Macheo kids op de Macheo Party! En hoe cool, mede mogelijk gemaakt door de kikoy/tassen verkoop J! Zoals elke keer, ik heb zóveel te vertellen – maar blog te weinig!

Nog 5 weekjes en ik ben even in NL, joepieeeeeeee – en ondertussen hier so much to do!

Liefs Maaike