Wat blijft het toch bijzonder maar soms ook lastig in 2 landen je thuis te
voelen. Vol weemoed vertrok ik weer uit Kenia naar alles wat ik in Nederland
heb en constant achterlaat. De laatste weken in Kenia merkte ik dat ik echt toe
was om naar Nederland te gaan. Vol verwachting kwam ik aan op Schiphol ik kon
niet wachten weer in het warme bad terecht te komen. En HOE!! Er stonden zo-,
zo-, zoveel mensen me op te wachten toen ik de terminal uit kwam. Het was echt
een TV-moment, oh my, oh my ik wist niet waar ik moest beginnen met dag zeggen…….
Sommige lieve kids die mij tante noemen had ik al bijna 2 jaar niet gezien. Wat
verschrikkelijk leuk en bijzonder te merken dat zelfs de allerkleinste die pas
3 jaar nu zijn zich nog altijd vertrouwd bij mij voelde ik en ik bij hun. En
alle lieve familie en vrienden in grote getalen, ai ai, ai wat realiseer ik me
dan hoe ongelooflijk ik het af en toe mis. Ook al voel ik me thuis in Kenia en
het ik daar ook een (klein) sociaal leven. 
De 4 weken die ik in NL was zijn vooral samen te vatten als,
dik genieten & opladen. En dat terwijl ik ook héél veel voor Macheo heb
gedaan. Voor veel presentatie’s bij bestaande (grote) donoren, veel
realtiebeheer, overleggen met partners van Macheo, het Nederlandse bestuur, oud
vrijwilligers, potentiele vrijwilligers, potentiele kindsponsoren enz enz. Na
even wennen had ik al gauw de balans te pakken. Veel Macheo maar ook veel focus op héél veel gezelligheid met vrienden. Ik ben heel het land doorgereisd, geloof wel op 10 verschillende plekken
geslapen (ja mijn huis is verhuurd) en zoveel vertrouwde en bijzondere momenten
gehad met bijna al mijn lieve vrienden en familie. Heerlijk vertrouwd wknd naar Langweer, Vlieland enz enz. Helaas kon ik niet
iedereen zien. Veel quality time gehad met velen en oh, oh wat is en blijft het
moeilijk om er dan ook weer afscheid van te moeten nemen. Dit gaat met een lach
en een traan. Ik kan niet anders zeggen dat ik me een gelukkig iemand voel met
zoveel lieve mensen. Het is ook voor mij niet altijd makkelijk mijn hart te
volgen en daarmee dat alles achter te laten. Voor nu voelt het terug gaan naar
Kenia, Macheo en de mensen hier nog altijd goed. Het is niet voor altijd. Dat
weet ik zeker. Maar voorlopig is er nog zóveel verschil te maken bij Macheo en
leer ik nog zoveel om in een andere cultuur en in totaal andere
leefomstandigheden te wonen.
Ook toen ik terug kwam in Kenia stonden er
héél veel mensen op het vliegveld en kwam ik weer thuis. Het blijft
altijd even schakelen. Toch hoef ik amper te wennen aan de dingen die er dan ineens
niet meer zijn. Ik weet dat het zo is. Het is zelfs zo dat ik er 10 dubbel van geniet als alle luxe, lieve mensen en
lekkere dingen er WEL zijn. Ik ben ook weer enorm verwend door zóvelen. Dat zal
ik nooit als vanzelfsprekend ervaren, ik blijf het bijzonder vinden en kan
oprecht zeggen dank je wel! Velen doen heel veel voor Macheo, maar willen mij
ook verwennen. Nogmaals alle mensen die Macheo of mij een warm hart toedragen,
DANK JULLIE WEL!! Voorlopig zet ik me nog ten volle in hier in Kenia en zie
echt elke dag hoe Macheo professioneler wordt en hoeveel verschil we kunnen
maken hier voor zovele kinderen en hun familie die echt elke dag moeten
overleven. Zelfs de basis dingen als een bed, elke dag eten of naar school gaan
is niet vanzelfsprekend voor hun.
Heel veel liefs Maaike
